Galeria MS Muzeum Stanisława Staszica w Pile

Witold Węgrzyn

Wystawy w Galerii MS
Witold Węgrzyn

Witold Węgrzyn ur. 1945. Mieszka w Gdańsku. Artysta fotografik i pedagog, członek ZPAF od 1971 roku.

Jego dorobek artystyczny to 28 wystaw indywidualnych, udział w ponad 360 wystawach w kraju i za granicą, na których otrzymał wiele głównych nagród i wyróżnień. Prace Witolda Węgrzyna znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą oraz w zbiorach: muzeów narodowych w Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku; Muzeum Sztuki Współczesnej w Łodzi; Muzeum Fotografii w Krakowie; Muzeum Sopotu; Muzeum Emigracji w Gdyni; Instytutu Sztuki Uniwersytetu w Tokio.

Wieloletni kierownik Pracowni Fotografii PWSSP w Gdańsku. Założyciel i kierownik Wyższych Zaocznych Studiów Fotografii na Wydziale Grafiki ASP w Gdańsku. Jego pracownię opuściło wielu absolwentów, którzy odnoszą znaczące sukcesy na polu twórczości fotograficznej. Kurator i współkurator (wraz z Michałem Węgrzynem) wielu fotograficznych wystaw studentów ASP, m.in.: Medium jako medium, Sopot 2001; Przygoda I, II, III, IV prezentowanych w Gdańsku, w „Starej Galerii ZPAF” w Warszawie; „Galerii FF” w Łodzi; Galerii „Parter” w Kłodzku; na Fotofestiwalu „Fabryka Fotografii” w Łodzi („Manufaktura”); w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie (Przygoda IV).

Za działalność artystyczną otrzymał m.in.: Nagrody Ministra Kultury i Sztuki III i II stopnia, Medal im. Jana Bułhaka, Nagrodę Indywidualną i Grupową Prezydenta Miasta Gdańska, Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, Medal 50-lecia ZPAF, Nagrody Rektorskie PWSSP/ASP w Gdańsku za osiągnięcia dydaktyczne i artystyczne, Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”.

Członek Rady Artystycznej ZPAF przez 3 kadencje (także obecnie).
Rzeczoznawca Ministerstwa Kultury i Sztuki ds. fotografii.

Wystawy


z katalogu do wystawy OBECNOŚĆ:

„[...] Działalność artystyczną Witolda Węgrzyna należy określić jako modernistyczną, konsekwentnie podążającą za zmieniającym się modelem nowoczesności, tworzonym w Polsce i w Europie zwłaszcza w latach 70. i 80. XX wieku, ale stymulowanym poprzez własne przemiany artystyczno-estetyczne, które w przypadku tego autora są badaniem natury fotografii oraz konsekwentnym pytaniem o tożsamość artystyczną.
[...] Twórczość Węgrzyna, który trafnie określił fotografię „rejestrującym obserwatorem” analizowała w końcu lat 80. problematykę światła i śladu (jako podstawowych wartości konstruujących obraz fotograficzny), bliskich niemieckiemu wizualizmowi, propagowanemu w latach 80. XX wieku przez teoretyka i fotografa Andreasa Müller-Pohle. W końcu lat 90. Węgrzyn tworzył cykle o graficznym wyrazie pod nazwą SYTUACJE, w których ukryty bywał zarówno składnik konceptualny, jak też surrealny i abstrakcyjny, a nawet wywodzący się z nowoczesnej reklamy (Sytuacje II). Zacierając tradycyjne dystynkcje między fotografią i grafiką, prace te świadczyły o dużych medialnych możliwościach artysty, poszukującego własnej definicji zjawiska określanego mianem „fotografii”, którego obszar jest dość nieprecyzyjny i zmienny. Cykl ten można określić mianem neopiktorialnego, gdyż podkreślono w nim jakości malarskie oraz stronę symboliczną zdjęć, przy nieokreśleniu i niedopowiedzeniu wielu przedstawionych scen. Był pytaniem o dalsze możliwości artystyczne i filozoficzne najnowszej fotografii.
[...] W 2000 roku pokazał wystawę SYTUACJE III − STÓŁ (Mała Galeria ZPAF-CSW), w której w czarno-białej technice grafizował i konceptualizował obraz, pytając o naturę fotografii i własnej twórczości (Sytuacje II ), której użył w tym cyklu na zasadzie autocytatu."
Krzysztof Jurecki
www.culture.pl

© 2019  |  Muzeum Stanisława Staszica w Pile